‘Ενα νέο αφιέρωμα από την Καθημερινή προς ένα ακίνητο στου Παπάγου και στον ιδιοκτητη και αρχιτέκτονα Δημήτρης Γράψα:
Πριν από τρία χρόνια, ο ιδρυτής του αρχιτεκτονικού γραφείου Nama Architects Δημήτρης Γράψας σχεδίασε στου Παπάγου το Community House για τη δική του οικογένεια και εκείνη του καλύτερου φίλου του. Κάπως έτσι, ένα παιδικό όνειρο έγινε πραγματικότητα, ως μια διαχρονική πρόταση συμβίωσης γεμάτη καθαρές γραμμές και ποιοτικά υλικά.
Το σαλόνι διαθέτει ένα μεγάλο παράθυρο με θέα στον Υμηττό, που «καδράρει» το custom δρύινο πολυμορφικό έπιπλο. Η κόκκινη μεταλλική βιβλιοθήκη είναι custom, εμπνευσμένη από την εξωτερική όψη του σπιτιού. Ο πίνακας είναι του Μίλτου Γκολέμα. Ο καναπές είναι Living Divani από τον Δελούδη, η πολυθρόνα είναι Chesterfield, δίπλα τραπεζάκι αντίκα από τον Σαρίδη και απέναντι πολυθρόνα και υποπόδιο των Charles & Ray Eames.(Φωτογραφίες: Αλίνα Λέφα)
Το σπίτι μου είναι: Το μέρος όπου θέλω να γυρίζω μετά τη δουλειά.
Το σπίτι μου δεν είναι: Φετίχ για μένα. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που μεταλλάσσεται σταδιακά, ανάλογα με τις ανάγκες της οικογένειάς μου.
Το σημείο όπου χαλαρώνω: Μαγειρεύοντας στην κουζίνα της ταράτσας.
Το πιο χρήσιμο δωμάτιο στο σπίτι μου: Η αποθήκη μου, γιατί βοηθάει στο να φαίνονται όλα τα υπόλοιπα δωμάτια πιο όμορφα.
«Το σπίτι μου είναι ένας ζωντανός οργανισμός που μεταλλάσσεται σταδιακά, ανάλογα με τις ανάγκες της οικογένειάς μου».
Από το σπίτι μου δεν λείπει ποτέ: Η μουσική.
Μπορεί κανείς να καταλάβει ότι ζω εδώ από: Το όνομά μου στο κουδούνι, ίσως; Από τα πολλά βιβλία αρχιτεκτονικής; Από τα πολλά τασάκια;
Ανάμνηση στο σπίτι: Συγκεντρώσεις με φίλους και πάρτι.
Home accessory: Ηχείο Sonos Five.
Το φυτεμένο δώμα και η πισίνα, την οποία ο ίδιος προτιμά να αποκαλεί «κολυμβητική δεξαμενή». Η κίτρινη μεταλλική καρέκλα είναι η Tio Chair σε σχέδιο του Chris Martin και τα stools από το La Redoute.
Στιλ στον χώρο μου δίνει: Τα custom-made έπιπλα σε όλο το σπίτι.
Αγαπημένο αντικείμενο: Ο πίνακας ζωγραφικής της Κούλας Μαραγκοπούλου, δώρο της γιαγιάς μου.
Μετάνιωσα που πήρα: Χαμηλό καναπέ.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς: Φίλους και οικογένεια.
Φοράω πάντα: Παντελόνι Fjallraven.
Διακόσμηση: Όλα τα βλέπω ως σύνθεση αντικειμένων στον χώρο, όχι ως διακόσμηση.
Η γραμμική κουζίνα με τη λακαριστή νησίδα. Τα σκαμπό είναι Muuto.
Στιλ είναι: Να μπορείς να βρεις ηρεμία σε φαινομενικά ανισόρροπους συνδυασμούς αντικειμένων και χρωμάτων.
Έργο τέχνης: Η Μεγάλη σπουδή στο κόκκινο του καδμίου του Γιώργου Ρόρρη.
Συλλογή: Δισκογραφία Pink Floyd.
Έμπνευση: Συνήθως την αντλώ από στιγμές χαλάρωσης μέσα σε χώρους τεχνών.
Λουλούδι: Γαρδένια.
Μόδα: Έχω διατηρήσει τις ίδιες συνήθειες από τότε που ασχολούμουν λίγο παραπάνω. Στα είκοσι δηλαδή…
Το ιδανικό δώρο να προσφέρεις: Λουλούδια ή βιβλία.
Style icon: Τζιμ Μόρισον.
Φετίχ: Μοτοσυκλέτα Τriumph.
Ρετρό: Είμαι και ο ίδιος λίγο ρετρό… Σημειώνω στο χέρι.
Στο μπαλκόνι του σαλονιού, μεταλλικά έπιπλα σκανδιναβικού σχεδιασμού που ο ίδιος θεωρεί ως τα σύγχρονα φερ φορζέ.
Χρώμα: Μοβ με λίγο κίτρινο.
Pattern: Κυβιστικά, Mondrian, ασυμμετρία.
Μότο: «What got you here, won’t take you there» – Μάρσαλ Γκόλντσμιθ.
Αγαπημένος προορισμός: Σούνιο και οπουδήποτε πηγαίνει ένα αυτοκινούμενο βαν.
Εστιατόριο: Ο Καυτερός στο Χαλάνδρι.
Ξενοδοχείο: DWELL στο Σύνταγμα.
Γειτονιά: Πριν από τέσσερα χρόνια μετακόμισα στου Παπάγου και το βρίσκω φανταστικό.
Στα άμεσα σχέδιά μου: Να κάνω πολλές εκδρομές με αυτοκινούμενο τροχόσπιτο σε όλη την Ευρώπη.
Ανεκπλήρωτο όνειρο: Να ξυπνήσω και να σκεφτώ ότι θα πάω για γυμναστική!
Αν δεν έκανα αυτό που κάνω: Θα ήθελα να είμαι σκηνοθέτης στον κινηματογράφο.
Η τραπεζαρία είναι από μασίφ δρυ, οι καρέκλες είναι της ιαπωνικής εταιρείας Karimoku, τα γύψινα φωτιστικά είναι Nama Modular και τα βάζα είναι Raawii.
