Με λύπη και απορία παρακολουθούμε τη συνεχιζόμενη κακοδιαχείριση του αστικού πρασίνου της πόλης μας. Ο Δήμαρχος και η αρμόδια υπηρεσία του Δήμου παραμένουν κατώτεροι των περιστάσεων, αρκούμενοι σε δραστικές αποκλαδώσεις και καρατομήσεις μεγάλων δέντρων, χωρίς να παρέχουν στους δημότες σαφή και τεκμηριωμένη αιτιολόγηση για την αναγκαιότητα και την έκταση αυτών των παρεμβάσεων.
Η αλλαγή στην πολιτική διαχείρισης του πρασίνου φαίνεται να ξεκίνησε μετά την κακοκαιρία «Μήδεια», όταν η περιοχή μας υπέστη μεγάλες ζημιές, με αποτέλεσμα να πέσουν πολλά πεύκα και άλλα ψηλά δέντρα. Αντί, όμως, να εκπονηθεί ένα οργανωμένο σχέδιο διαχείρισης, προστασίας και κυρίως ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗΣ του πρασίνου, η δημοτική αρχή φαίνεται να επέλεξε την εύκολη οδό: πονάει πόδι, κόβουμε πόδι – τέλος το πρόβλημα!
Εύλογα αναρωτιέται κανείς αν, υπό το πρόσχημα της προστασίας των δικτύων ηλεκτροδότησης του ΔΕΔΔΗΕ και του φόβου τοπικών διακοπών ρεύματος σε περίπτωση ακραίων καιρικών φαινομένων, όπως εκείνα της «Μήδειας», η δημοτική αρχή έχει επιλέξει ως τελική λύση την αποψίλωση του αστικού πρασίνου, αδιαφορώντας για τον χαρακτήρα της πόλης μας ως κηπούπολης.
Και το ερώτημα είναι εύλογο: Γιατί και πώς γειτονικές περιοχές, όπως η Αγία Παρασκευή, το Ψυχικό και η Φιλοθέη, έχουν καταφέρει να διατηρήσουν ψηλά πεύκα και ώριμα δέντρα, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τις απαιτήσεις της ασφάλειας και της προστασίας των δικτύων κοινής ωφέλειας; Είναι ζήτημα τεχνικής επάρκειας, αισθητικής (ή έλλειψης αυτών από την πλευρά της Δημοτικής Αρχής Παπάγου-Χολαργού) ή κάτι άλλο; Τελικά, θέλουμε να κρατήσουμε το πράσινο μας όπως αυτοί οι γείτονες μας ή ταυτιζόμαστε λειτουργικά και αισθητικά περισσότερο με άλλους Δήμους;
Τα αποτελέσματα της σημερινής πρακτικής είναι ήδη ορατά. Κατά τις θητείες του κ. Αποστολόπουλου, έχουμε δει να απομακρύνονται δέντρα που συγκαταλέγονταν στα ψηλότερα και πιο χαρακτηριστικά της πόλης, ενώ οι ελάχιστες νέες φυτεύσεις και μεταφυτεύσεις (Θερμές ευχαριστίες και αναγνώριση στις προσπάθειες των ομάδων και στις ιδιωτικές πρωτοβουλίες των δημοτών, που αγωνίζονται έμπρακτα για τη διατήρηση και την προστασία του αστικού πρασίνου της πόλης μας) δεν επαρκούν για να αναπληρώσουν τις απώλειες των τελευταίων ετών. Η εικόνα που αφήνουν πολλές από αυτές τις απαράδεκτες επεμβάσεις συνεργείων του Δήμου ή και εργολάβων είναι τουλάχιστον αποκρουστική, καθώς τα δέντρα συχνά ξεραίνονται ή παραμένουν για χρόνια ακρωτηριασμένα, έχοντας χάσει τη φυσική μορφή και την αισθητική τους αξία.
Σε πάρκα, πλατείες και κοινόχρηστους χώρους, τα παραμορφωμένα δέντρα, οι κομμένοι κορμοί και τα κενά που αφήνουν πίσω τους γίνονται ολοένα και πιο συνηθισμένη εικόνα. Πολλά σημεία της περιοχής μας και ολόκληρες γειτονιές είναι πλέον κυριολεκτικά αγνώριστα, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσει κανείς την εξάπλωση των νέων, φασόν πολυκατοικιών με τον γνωστό υποτυπώδη κηπίσκο και τεχνητό γκαζόν! Αυτό, όπως φαίνεται, είναι το όραμα του Δημάρχου για τον Παπάγο-Χολαργό…
Αλλά το όραμα της δημοτικής αρχής φαίνεται να απέχει από τις μνήμες, αλλά και τις προσδοκίες των κατοίκων για ένα πράσινο προάστιο με χαρακτήρα κηπούπολης. Το αστικό πράσινο δεν είναι διακοσμητική πολυτέλεια ούτε «μπελάς» που πρέπει να εξαλείφεται κάθε φορά που προκύπτει δυσκολία. Είναι δημόσιο αγαθό και βασικό στοιχείο της ταυτότητας της πόλης μας, το οποίο οφείλουμε να διαφυλάξουμε — και για τις επόμενες γενιές, πολύ πέρα από τη θητεία του κ. Αποστολόπουλου.
Οι Δημότες δεν θέλουμε άλλο να βλέπουμε δέντρα να ξεριζώνονται και στη θέση τους να φυτρώνουν πολυκατοικίες και τσιμέντο! Το ζήτημα δεν είναι μόνο αισθητικό. Είναι ζήτημα ταυτότητας και ποιότητας ζωής!
Απόστολος Τζουβελέκης
Μηχ. Μηχανικός & Αεροναυπηγός, MSc.
Κάτοικος και Δημότης Δήμου Παπάγου – Χολαργού
